Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σατυρολόγιο της μέρας 2




  • Βρε  τι πάθαμε; τι κακό βρήκε πάλι την  Δημοκρατία μας; το facebook τόλμησε να μπλοκάρει την  Έλενα Ακρίτα  και  έπεσε  ο θρήνος  μέχρι και στα ακριτικά  χωριά  του τόπου μας. Ξεσηκώθηκε το σύμπαν. Οργανώσεις, εφημερίδες, ιστοχώροι οι πάντες όλοι...αφού  μέχρι και ο Κούλης ζηλεύει και σίγουρα σκέφτηκε "γιατί να μην είναι  δικιά μας αυτή να εκμεταλλευόμασταν  πολιτικά αυτό το υπέρκομψο  μπλοκάρισμα;" 
  • Εν τω μεταξύ  οι κανονικοί  άνθρωποι βλέπουν  τις  υστερίες  για το μπλοκάρισμα  της   Έλενα Ακρίτα και γελάνε...αφού ο καθένας μας  έχει αναγκαστεί να  φτιάξεε από 30 νέα προφίλ μετά από οριστικό κλείσιμο   λογαριασμών στα social  media ....πως είπατε;  ταξικότητα και  στο ίντερνετ;  σίγουρα. οι φτώχοι χάνουν τα προφίλ  του  όπως τις ζωές τους  στα εργατικά ατυχήματα  και οι celebrities οδύρονται και βλέπουν  χούντες με ένα μπλοκάρισμα  για μερικές μέρες , όπως  στην πραγματική ζωή αντιμετωπίζουν το σπάσιμο ενός νυχιού με τον ίδιο τρόπο που θα αντιμετώπιζαν μια πυρηνική καταστροφή
  • σ άλλα νέα , αποδείχθηκε πως ο "κουνιάδος" το κουναδάκι  - ρουφιανάκι  του Ινδιάνου  είναι ένας  κατ εξακολούθησιν φαρσέρ. Ο Ίνδιάνος πάντως παρόλο που αποδείχθηκε με βιντεοληπτικό  υλικό πως δεν ήταν στα  επεισόδια στην Νέα Σμύρνη, εν τούτοις παραμένει  έγκλειστος στην φυλακή....αυτά είναι τα καλά του κοινοβουλευτισμού...δικαιοσύνη  είναι η ταλαιπωρία των  φτωχών 
  • Αλλάξτε   σύστημα  προς το πιο ελευθεριακό αν θέλετε  να  ζήσετε.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΑΟΚ- Κυπελλούχος Ελλάδος 2021(φωτο-αφιέρωμα)

 

principled struggle- διήγημα

principled struggle- διήγημα :  O Μπέρκ βρέθηκε  το 1983 στην Τσεχοσλοβακία Ως μέλος  διεθνούς ένοπλης οργάνωσης που χτυπούσε  δυτικούς  στόχους καταπίεσης  ανά τον κόσμο ...

Ένας Πόντιος τιμά δια της τέχνης την γιαγιά του

 Από τον Χρήστο Τσάμη ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΤΗ ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΞΕΙΝΟ ΠΟΝΤΟ ΓΕΝΝΗΜΕΝΗ ΣΤΟ ΣΟΧΟΥΜ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΤΟ 1930… Η γεροντική άνοια είναι μια ασθένεια που φθείρει την ανθρώπινη ύπαρξη και αλλοιώνει κάθε στοιχείο του ανθρώπου και καταλήγει στο θάνατο. Προσπάθησα να μνημονεύσω κάθε στοιχείο της μορφής της μέσω των αντικείμενων της καθημερινότητάς της. Μέσα από την εικόνα της γιαγιάς μου· από το σώμα–πορτραίτο θέλησα να αποδομήσω και να συνθέσω μια εικόνα οικεία για να αναδομηθεί σε μια εικόνα μνημειακή με δομικά υλικά τις μνήμες και τα βιώματα της παράδοσης και της ταφικής μας τελετουργίας. Τα διάφορα υλικά που έχω χρησιμοποιήσει, κατά κύρια βάση ευτελή, έχουν συμβολικό χαρακτήρα και αντιπροσωπεύουν τη λεπτή γραμμή μεταξύ ζωής και θανάτου, και τη φθορά των χαρακτηριστικών της μορφής και της συμπεριφοράς της γιαγιάς μου. Λειτουργούν όλα ως προσωπικά αντικείμενα της αποθανούσας γιαγιάς μου Μάχης...